it was less than 24 hours...for less than 24 hours i felt almost every emotion that can be felt by someone...i never even thought it was possible...but that was the way u made me feel...
it started out as happy that turned to being overwhelmed then excited...it felt warm, i felt calm and it felt right...the thought of 'us' felt right...as the seconds ticks i can feel myself enjoying every bit of the time for everything seems to be going well and more than what i expected...
in less than 24 hours i felt sadness, my heart broke into the tiniest pieces...what i thought was right now felt so wrong...i blamed myself for scaring you away...i told you i got tired of playing games but there you were toying with what i feel...it was as if i was splashed with ice cold water then warm water almost just as fast. i felt numb and shocked, there must be something that i have done to make u drift away...
and in less than 24 hours i finally learned to accept things that it just wasn't meant to be...you have your reasons so i have no authority to squeeze it out of you...
after the roller coaster ride of the 'less than 24 hours' experience we are back to what we were before...friends and chums, which is am grateful for because you are my friend and making you smile is one of the things that brings warmth in my heart...
Monday, July 14, 2008
Sunday, July 13, 2008
resbak...
isinulat ko ang tulang umuunlad na daw ang pilipinas noong october 2005...
2008 nakita ang resulta ng 'pagunlad' na sinasabi ni gloria...mataas na presyo ng bilihin, mas kaunting bigas at pagkain sa hapag ng bawat juan dela cruz. mas lalong humirap ang mga pilipino, mas malalang krisis sa pamumuno ni la gloria. ang mga babala ng kritiko ay di niya pinakinggan, ang sigaw ng mga tao sa lansangan ay di niya inalintana, ang mga taong dala ang boses ng masa ay pinagsawalang bahala kaya dito umabot ang sitwasyon.tadtad pa ng kasinungalingan ang binabandera ng administrasyong arroyo.saan na lang dadamputin ang bawat pilipinong hikahos sa panahong ito, na pati ang sardinas at noodles ay di na rin kaya abutin ng kanilang kakaunting kita.
itinuturing nang 'panlipunang sakit' si gloria, arroyo disease kung tawagin. nasaan si gloria sa mga ganitong panahon na kailangan siya ng mga taumbayan, sa gitna ng kabi-kabilang krisis at eskandalo? tama bang magtago na lang sa malacanang at hayaan na lang ang mga 'galamay' niya ang makiharap sa mga taong pinangakuan niya ng kaunlaran.iba talaga ang staying powers ni gloria pero darating din ang araw ng mga tao, ikaw nga nila bilog ang gulong bababa ka rin at babagsak ka sa mga kasalananat utang mo sa mga tao.
panahon na kumilos, di na sapat ang makibalita na lang at makinig. di na maari ang magsawalang-bahala ang lahat dahil kakaunti na lang ay darating na ang panahon na delubyo ang hatid ng malawakang krisis na ito. di na maaring nasa loob na lamang tayo ng ating mga tahanan. nasa lansangan ang laban ng bawat masang pilipino...wag kayong mag-alala di kau nag-iisa.
2008 nakita ang resulta ng 'pagunlad' na sinasabi ni gloria...mataas na presyo ng bilihin, mas kaunting bigas at pagkain sa hapag ng bawat juan dela cruz. mas lalong humirap ang mga pilipino, mas malalang krisis sa pamumuno ni la gloria. ang mga babala ng kritiko ay di niya pinakinggan, ang sigaw ng mga tao sa lansangan ay di niya inalintana, ang mga taong dala ang boses ng masa ay pinagsawalang bahala kaya dito umabot ang sitwasyon.tadtad pa ng kasinungalingan ang binabandera ng administrasyong arroyo.saan na lang dadamputin ang bawat pilipinong hikahos sa panahong ito, na pati ang sardinas at noodles ay di na rin kaya abutin ng kanilang kakaunting kita.
itinuturing nang 'panlipunang sakit' si gloria, arroyo disease kung tawagin. nasaan si gloria sa mga ganitong panahon na kailangan siya ng mga taumbayan, sa gitna ng kabi-kabilang krisis at eskandalo? tama bang magtago na lang sa malacanang at hayaan na lang ang mga 'galamay' niya ang makiharap sa mga taong pinangakuan niya ng kaunlaran.iba talaga ang staying powers ni gloria pero darating din ang araw ng mga tao, ikaw nga nila bilog ang gulong bababa ka rin at babagsak ka sa mga kasalananat utang mo sa mga tao.
panahon na kumilos, di na sapat ang makibalita na lang at makinig. di na maari ang magsawalang-bahala ang lahat dahil kakaunti na lang ay darating na ang panahon na delubyo ang hatid ng malawakang krisis na ito. di na maaring nasa loob na lamang tayo ng ating mga tahanan. nasa lansangan ang laban ng bawat masang pilipino...wag kayong mag-alala di kau nag-iisa.
Sonnet LXXXI ("And now you're mine...")
And now you're mine. Rest with your dream in my dream.
Love and pain and work should all sleep, now.
The night turns on its invisible wheels,
and you are pure beside me as a sleeping amber.
No one else, Love, will sleep in my dreams. You will go,
we will go together, over the waters of time.
No one else will travel through the shadows with me,
only you, evergreen, ever sun, ever moon.
Your hands have already opened their delicate fists
and let their soft drifting signs drop away; your eyes closed like two gray
wings, and I move
after, following the folding water you carry, that carries
me away. The night, the world, the wind spin out their destiny.
Without you, I am your dream, only that, and that is all.
- Pablo Neruda -
Love and pain and work should all sleep, now.
The night turns on its invisible wheels,
and you are pure beside me as a sleeping amber.
No one else, Love, will sleep in my dreams. You will go,
we will go together, over the waters of time.
No one else will travel through the shadows with me,
only you, evergreen, ever sun, ever moon.
Your hands have already opened their delicate fists
and let their soft drifting signs drop away; your eyes closed like two gray
wings, and I move
after, following the folding water you carry, that carries
me away. The night, the world, the wind spin out their destiny.
Without you, I am your dream, only that, and that is all.
- Pablo Neruda -
Subscribe to:
Posts (Atom)
